hiçbir yere açılan kapı
tellerin arkasındaki orman
dikenli olan kim
dem
duman
müzeye konmuş kırmızı kadar dermansız
evine kozalak götüren şu hayvan
vitrine sıkışmış paltosu
ey çok bilmiş kargalar
siz söyleyin
bu kalem bu mürekkep
bu el yazısı kader
bu dağılmamaya niyetli sis
sonbahar
ben seni izlemekten yoruldum
bıkmadım
yakamı bırakın
paçama yapışın biraz da yapraklar
esra
