uyumak istemiyorum
uyumak
hünerli ellerini kaçırmak demek
ben sabahı
tramvay kuyruğunda bekliyorum
rayların tam ortasında durduğumda
bana seslen
ballı kaymaklı bir kahvaltı ısmarla
sıcak bir yerde
damlaları yakalayalım seninle
cam buğusunda parmaklarımızla
bu paket taşlarının arasına düşürdüm
son halkasını tutsaklığımın
posta arabasını da bekliyorum
ya sen
kimsesizliğime bir isim koyacağım
izin ver
sesimi tamamla sonra
bu ağrıyan kemik
bu bir hüzün okka
bu ne varsa dört başı mamur
sen ben bu vaveyla
iki yakası istanbul’un
hazırsan düdük çalacağım
tek şartım var
yalnız
uyumak istemiyorum
esra
